środa, 30 listopada 2022

Bibliografia teologiczna ks. prof. dr. Jerzego Gryniakowa z lat 1949-1979. Cz. 1

1949

1.      Pójdźcie naszym śladem, „Strażnica Ewangeliczna” 1949, nr 12, s. 11-12

2.      Podróż Lutra do Rzymu, „Strażnica Ewangeliczna” 1949, nr 21, s. 11-12

1958

3.      Skadinavisk Sjömanskyrka, „Strażnica Ewangeliczna”1958, nr 18, s. 274-275

1959

4.      Zainteresowania ewangelickiej młodzieży, „Strażnica Ewangeliczna” 1959, nr 17, s. 269-270

5.      Uwaga na buddyzm!, „Strażnica Ewangeliczna” 1959, nr 8, s. 125-126

6.      Wrażenia z Wiednia, „Strażnica Ewangeliczna” 1959, nr 12, s. 190.195

1960

7.      Jestem hiszpańskim ewangelikiem, „Strażnica Ewangeliczna” 1960, nr 8, s. 125

8.      Poszukiwacz skarbów, „Strażnica Ewangeliczna” 1960, nr 15/16, s. 231-232

9.      Kościół ewangelicki w Austrii, „Kalendarz Ewangelicki” 1960, s. 98-103

10.  Powróżyć…, powróżyć…, „Strażnica Ewangeliczna” 1960, nr 15/16, s. 245

1961

11.  Jezus i szatan (Mt 4,1-11), „Zwiastun” 1961, nr 4, s. 49-51

12.  Śniło mi się, że…, „Zwiastun” 1961, nr 11, s. 166-167

13.  Wakacje, „Zwiastun” 1961, nr 14/15, s. 218.225

14.  Na łonie przyrody, „Zwiastun” 1961, nr 16, s. 244-245

15.  Luteranizm we Włoszech, „Zwiastun” 1961, nr 20, s. 399-400

16.  Problemy protestantyzmu we Francji, „Zwiastun” 1961, nr 22, s. 331-332

17.  Przeszłość i teraźniejszość zboru piotrkowskiego, „Kalendarz Ewangelicki” 1958, s. 203-212

18.  Misja ewangelicka na świecie, „Kalendarz Ewangelicki” 1961, s. 201-204

19.  Śp ks. Ernest Oborny, „Jednota” 1961, nr 3, s. 70

20.  Oaza chrześcijańska w kraju Izraela, „Zwiastun” 1961, nr 24, s. 367-368

1962

21.  Diecezjalne Wydziały Młodzieżowe, „Jednota” 1962, nr 1, s. 21

22.  Angielskie szkoły życia, „Zwiastun” 1962, nr 6, s. 93-94

23.  Ewangeliccy pielgrzymi, „Zwiastun” 1962, nr 7, s. 99-100

24.  Kościół Św. Grobu, „Zwiastun” 1962, nr 8, s. 115-116

25.  Chrześcijańskie formy towarzyskie, „Zwiastun” 1962, nr 11, s. 173

26.  Pierwsze wyniki ankiety, „Zwiastun” 1962, nr 17, s. 260-261

27.  Młodzież o „Zwiastunie”, „Zwiastun” 1962, nr 21, s. 325

1963

28.  Rozmowa młodego człowieka z Bogiem, „Kalendarz Ewangelicki” 1963, s. 282

29.  Dziesięć praw młodych ludzi, „Kalendarz Ewangelicki” 1963, s. 284-286

30.  Kącik młodych, „Zwiastun” 1963, nr 3, s. 49

31.  Kościół w centrum handlowym, „Zwiastun” 1963, nr 6, s. 89-90

32.  Zwiastowanie dziecku, „Zwiastun” 1963, nr 7, s. 98.101

33.  Japońska godzina luterańska, „Zwiastun” 1963, nr 9, s. 125-126

34.  Luteranie na Alasce, „Zwiastun” 1963, nr 12, s. 154-155

35.  Kryzys katolicyzmu w Ameryce Południowej, „Zwiastun” 1963, nr 14/15, s. 190-191

36.  Czerwoni chrześcijanie, „Zwiastun” 1963, nr 17, s. 212

37.  3500 km przez Szwecję, „Zwiastun” 1963, nr 18, s. 229-230; 1963, nr 20, s. 254; 1963, nr 21, s. 265; 1963, nr 22, s. 277-278; 1963, nr 23, s. 289; 1963, nr 24, s. 298-300.305

1965

38.  Akcja „Znak pokuty”, „Zwiastun” 1965, nr 2, s. 22-23

39.  Miasto dzieciństwa Lutra, „Zwiastun” 1965, nr 3, s. 30.33

40.  Po NRD szlakiem Reformacji, „Zwiastun” 1965, nr 5, s. 57-58; 1965, nr 7, s. 84-86; 1965, nr 9, s. 102-104; 1965, nr 11, s. 130-131; 1965, nr 12, s. 139-140

41.  Jak sobie wyobrażasz…?, „Zwiastun” 1965, nr 14, s. 176-177

42.  Migawki turystyczne, „Zwiastun” 1965, nr 19, s. 249-250; 1965, nr 20, s. 263-265; 1965, nr 21, s. 279-280; 1965, nr 22, s. 296-297; 1965, nr 23, s. 315-316; 1965, nr 24, s. 334-335; 1966, nr 1/2, s. 17-18; 1966, nr 4, s. 52-53

1967

43.  Problemy małżeńskie w Afryce, „Kalendarz Ewangelicki” 1967, s. 196-199

1969

44.  Na stadionie, „Kalendarz Ewangelicki” 1969, s. 158-161

45.  Przed ekranem, „Kalendarz Ewangelicki” 1969, s. 162-166

1970

46.  Lepszą pracę Kościoła, „Zwiastun” 1970, nr 3, s. 37-38

47.  Gdzież, o śmierci, zwycięstwo twoje? (1 Kor 15,55), „Zwiastun” 1970, nr 7, s. 97-98

48.  Młodzież na wczasach, „Kalendarz Ewangelicki” 1970, s. 134-137

49.  Muzyka jazzowa i jej prawo obywatelstwa w kościele, „Kalendarz Ewangelicki” 1970, s. 233-237

50.  Jubileusz Polonii luterańskiej [24-lecie działalności Polskiego Kościoła Luterańskiego na Obczyźnie], „Zwiastun” 1970, nr 9, s. 132

1971

51.  Etyczne konsekwencje badań naukowych, „Jednota” 1971, nr 12, s. 17

52.  Szwedzkie impresje, „Zwiastun” 1971, nr 2, s. 29; 1971, nr 3, s. 45-46; 1971, nr 4, s. 59; 1971, nr 5, s. 75-76; 1971, nr 6, s. 93-94

53.  Główne tezy rozprawy doktorskiej, „Zwiastun” 1971, nr 14/15, s. 230

54.  Przebudzenie religijne wśród młodzieży duńskiej, „Zwiastun” 1971, nr 23, s. 356-357

55.  Pedagogika grupy młodzieżowej, „Kalendarz Ewangelicki” 1971, s. 182-188

56.  Psychologia rozwoju dzieci i problem dla współczesnego teologa, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1971, z. 2, s. 29-42

57.  Luterański kongregacjonalizm w Dani, „Zwiastun” 1971, nr 24, s. 366-367

1972

58.  Perspektywy pracy wśród młodzieży, „Kalendarz Ewangelicki” 1972, s. 162-167

59.  Nauczanie kościelne w okresie pokonfirmacyjnym, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1972, z. 1, s. 29-62

60.  Chrześcijanin a problem troski, „Zwiastun” 1972, nr 12, s. 188-189

61.  Zeświecczenie i wiara, „Zwiastun” 1972, nr 17, s. 255-256

62.  Stulecie śmierci Grundtviga, „Zwiastun” 1972, nr 23, s. 356-357

1973

63.  Odpowiedzialność chrześcijańskiego wychowawcy, „Zwiastun” 1973, nr 1, s. 12-13

64.  Studium biblijne dla młodzieży, „Zwiastun” 1973, nr 8, s. 124

65.  Dojrzałość. Cz. 1-3. 1973, nr 11, s. 174; 1973, nr 12, s. 188-189; 1973, nr 13, s. 205

66.  Pedagogika studium biblijnego, „Zwiastun” 1973, nr 18, s. 278

67.  Rozwój religijny dziecka, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1973, z. 2, s. 55-74

68.   „Sługa Twój utrudzony” : wspomnienie o śp. Pawle Wantule, „Zwiastun” 1973, nr 7, s. 110

1974

69.  Główny cel wychowania, „Kalendarz Ewangelicki” 1974, s. 245-251

70.  Znaczenie rozmowy w duszpasterstwie, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1974 z. 1/2, s. 257-274

71.  Przełom w duszpasterstwie, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1975, z. 2, s. 49-64

72.  Kogo naśladuje młodzież?, „Zwiastun” 1974, nr 22, s. 348

73.  Podstawa i granica jedności ekumenicznej, „Zwiastun” 1974, nr 2, s. 22-23; 1974, nr 3, s. 44-45; 1974, nr 4, s. 63-64; 1974, nr 4, s. 63-64

1975

74.  Problemy psychiki młodzieżowej, „Kalendarz Ewangelicki” 1975, s. 242-246

75.  Kanada – terra incognito, „Zwiastun” 1975, nr 2, s. 27; 1975, nr 3, s. 43-44; 1975, nr 5, s. 59-60

1976

76.  Dialog jako metoda wychowania młodzieży, „Kalendarz Ewangelicki” 1976, s. 152-157

77.  Renesans problemu eutanazji, „Zwiastun” 1976, nr 15, s. 226-227; 1976, nr 16, s. 246

1977

78.  Kazanie dziś, „Kalendarz Ewangelicki” 1977, s. 201-204

79.  Biblia w medytacji, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1977, z. 1, s. 147-158

80.  Elementy teorii komunikacji we współczesnej poimenice, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1977, z. 2, s. 67-78

1978

81.  Czy chlubimy się w Chrystusie (1Kor 1,26-31) : kazanie wygłoszone na początek obrad Synodu 1978, „Zwiastun” 1978, nr 13, s. 194-195

82.  Wiara Kościoła dla współczesnych ludzi, „Zwiastun” 1978, nr 5, s. 77

83.  Świadectwo i służba w zwiastowaniu kościelnym, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1978, z. 2, s. 79-92

84.  Problemy amerykańskiego luteranizmu, „Zwiastun” 1978, nr 8, s. 115-116; 1978, nr 9, s. 132-133; 1978, nr 10, s. 149-150

1979

85.  Czy uczyć dorosłych?, „Zwiastun” 1979, nr 13/14, s. 213-214

86.  Dwie formy doskonalenia parafian w NRD, „Zwiastun” 1979, nr 18, s. 278

87.  Edukacja dorosłych w Kościele mniejszościowym, „Zwiastun” 1979, nr 15/16, s. 233

88.  Elementy tradycji kaznodziejskiej poza Europą. Cz. 1-2. „Zwiastun” 1979, nr 20, s. 310.315; 1979, nr 21, s. 327-328

89.  „I za nich poświęcam siebie samego”, „Zwiastun” 1979, nr 7, s. 100-101

90.  Parafia miejscem spotkania z psychicznie chorymi, „Zwiastun” 1979, nr 1, s. 12

91.  Przygotowanie lekcji z zagadnień katechetyki, „Kalendarz Ewangelicki” 1979, s. 116-122

92.  Renesans retoryki w kaznodziejstwie, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1979, z. 2, s. 101-122

93.  Zwrotny punkt w Kościele Szwedzkim?, „Zwiastun” 1979, nr 8, s. 125-126

sobota, 19 listopada 2022

Ks. prof. dr Jerzy Gryniakow (1925-1992)

Bibliografia przedmiotowa

1. Below J., Pożegnanie z epoką : wspomnienie o ks. Jerzym Gryniakowie, „Zwiastun” 1992, nr 21, s. 355-356

2.    Cieleń G., Wspomnienie długoletniego proboszcza (Rz 14,7), „Zwiastun” 1993, nr 1, s. 28

3.    Czembor H.: Śp. ks. dr Jerzy Gryniakow, „Kalendarz Ewangelicki” 1993, s. 67-70

4.    Duszpasterstwo ewangelickie. Warszawa 1980, Rec. W.Z. „Zwiastun” 1981, nr 6, s. 95-96

5.    Gryniakow J., Curriculum vitae, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1978, z. 1, s. 7-14

6.    Ks[iądz] prof. Jerzy Gryniakow nie żyje, „Zwiastun” 1992, nr 19/20, s. 326.331

7.    Nast W., Korczago A., Kunkel R., „Roztropni jaśnieć będą” : garść wspomnień o Przyjacielu (Dn 12,3), „Zwiastun Ewangelicki” 2005, nr 22, s. 12-13

8.    Odsłonięcie tablicy pamiątkowej, „Zwiastun” 1993, nr 13, s. 21

9.    Promocja doktorska [ks. Jerzego Gryniakowa], „Kalendarz Ewangelicki” 1971, nr 13, s. 206

10.     Pawlas R.. Rozmowa z ks. prof. Jerzym Gryniakowem : zapis z taśmy magnetofonowej z dn. 16.01.1989 r. w Piotrkowie Trybunalskim. „Kalendarz Ewangelicki” 1990, s. 80-84

11.  Teraz w młodych życia latach, Rec. P.H. „Zwiastun” 1986, nr 11/12, s. 187

12.  Nast W., Bibliografia prac ks. prof. dr hab. Jerzego Gryniakowa opublikowanych w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, „Rocznik Teologiczny ChAT” 1992, z. 2, s. 13-16

13. Nast W., Ks. prof. dr hab. Jerzy Gryniakow 8.11.1925-14.09.1992. „Rocznik Teologiczny ChAT” 1992 z. 2, s.

14. Nast W., Biografia ks. Jerzego Gryniakowa. „Rocznik Teologiczny ChAT” 1992 z. 2, s. 9-12

15.  W.N. (ks.): Inauguracja roku akademickiego w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, „Kalendarz Ewangelicki” 1981, nr 23, s. 367

16. XRP: Ksiądz profesor doktor Jerzy Gryniakow i parafia ewangelicko-augsburska w Piotrkowie Trybunalskim, „Zwiastun” 1992, nr 1/2, s. 16 

piątek, 11 listopada 2022

Daty w listopadowym kalendarzu

Listopad 2022

6.11.1632 – w bitwie pod Lutzen król szwedzki Gustaw Adolf poniósł śmierć

6.11.1832 – powołano do życia Bratnią Pomoc im. Gustawa Adolfa, to organizacja wspierająca w różny sposób ewangelickie Kościoły mniejszościowe (diasporalne) w Europie, Ameryce Południowej i Azji

9.11.1912 – urodził się ks. Karol Sztwiertnia (zm. 1989), katecheta, duchowny, więzień obozów koncentracyjnych, pracował w parafii w Goleszowie, wizytator lekcji religii w diecezji cieszyńskiej, administrator wielu parafii na opolszczyźnie, proboszcz w Bytomiu-Miechowicach

12.11.1562 – zmarł w Zurychu Piotr Vermigli, zw. Piotrem Męczennikiem (ur. 1499), kalwiński teolog i pisarz, reformator w Szwajcarii i Anglii

12.11.1862– zmarł Christian Gottlob Barth (ur. 1799), kaznodzieja misyjny, pisarz, wydawca. W 1833 r. założył wydawnictwo Calwer Verlag. Przedstawiciel pietyzmu w Wirtembergii , jest uważany za jednego z ojców chrześcijańskiego odrodzenia (Erweckungsbewegung) w XIX wieku. Autor dziecięcej Biblii, przetłumaczonej jako „Historie biblijne” na wiele języków.

14.11.1982 – w Essen zmarł ks. Erwin Kruczek (ur. 1923), duchowny ewangelicki. Po zakończeniu wikariatu, mianowany administratorem parafii w Zalewie ze stacjami kaznodziejskimi w Prabutach, Mikołajkach Pomorskich, Kamieńcu, Starym Mieście, Morągu, Szymanowie i Siemianach oraz zboru w Pasłęku. Pracę w tym okręgu kościelnym pełnił do 1964 roku.

14.11.1882 – w Nieborach urodził się Andrzej Cymorek (zm. 1965), diakon parafii ewangelickiej  w Cieszynie, publicysta, tłumacz, współtwórca śpiewnika ewangelizacyjnego „Harfa Syjońska”, redaktor pisma „Słowo Żywota”, „Ewangelik”, „Głosy kościelne”

18.11.1942 – w Bielsku-Białej urodziła się Emilia Czembor (zm. 2011), nauczycielka, dyrektorka SP w Ustroniu (od 1991), radna Miasta Ustroń (od 1988), członek Zarządu Miasta Ustroń (od 1990), przewodnicząca Rady Miasta Ustroń (2000-2006), radna Powiatu Cieszyńskiego (2006-2010), prezes Towarzystwa Opieki nad Niepełnosprawnymi

24.11.1992 – ukonstytuowało się Towarzystwo Biblijne w Polsce, będące kontynuacją Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego, działającego od 1816 r.

24.11.1632 – w Amsterdamie urodził się Baruch Spinoza (zm. 1677), filozof niderlandzki zaliczany do grona największych myślicieli żydowskich. Ostatni średniowieczny filozof żydowski i zarazem pierwszy nowożytny.

26.11.1962 – zmarł ks. Otton Fryderyk Krenz (ur. 1890), działacz oświatowy, publicysta, przyjaciel młodzieży i opiekun sierot, prefekt parafii Świętej Trójcy w Warszawie

24.11.1572 – w Edynburgu zmarł John Knox (ur. 1514), reformator Szkocji

 

  

czwartek, 3 listopada 2022

Wspomnienie w 30. rocznicę śmierci

 Ks. Jerzy Gryniakow (1925-1992) 

duchowny ewangelicki, profesor teologii, biblista, proboszcz parafii w Piotrkowie Trybunalskim, administrator parafii w Zelowie, rektor ChAT, członek Synodu Kościoła, radca Konsystorza, ogólnopolski duszpasterz młodzieżowy, działacz ekumeniczny, przewodniczący Synodalnej Komisji Młodzieżowej, inicjator sympozjów i konferencji krajowych i zagranicznych z dziedziny teologii praktycznej i ekumenicznej oraz nawiązywał kontakty międzyuczelniane (m.in. z KUL, ATK, wydziałem teologicznym Uniwersytetu w Bonn), autor rozpraw i artykułów zamieszczanych w czasopismach krajowych i zagranicznych, a także w pracach zbiorowych,

 Kalendarium życia i działalności:

1. Praca duszpasterska w parafiach

08.11.1925 – urodził się we Włocławku

1947-1951 – studiował na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego

26.02.1951 – poślubił Olgę Annę Englert

20.05.1951 – został ordynowany

1951-1953 – wikariusz w Piotrkowie Trybunalskim

1.12.1953-13.11.1966 – administrator parafii w Piotrkowie Trybunalskim i Zelowie

30.04.1967 – wprowadzony w urząd proboszcza parafii w Piotrkowie

1967-1991 – proboszcz w Piotrkowie

od 1962 – przewodniczący Synodalnej Komisji Młodzieżowej

1983-1987 – administrator parafii w Tomaszowie Mazowieckim

od 1967 – redaktor działu młodzieżowego i zagranicznego w „Zwiastunie

od 1967 – współpraca z Ewangelicką Misją Radiową „Chrystus żyje" w Bielefeld, gdzie nagrał ok. 70 audycji

1980 – rzecznik i organizator transmisji nabożeństw ewangelickich w Polskim Radio

 2. Działalność naukowa

1962-1967 – studiował filologię germańską na Uniwersytecie Poznańskim

01.03.1970 – rozpoczął pracę w ChAT w Warszawie jako asystent przy katedrze teologii praktycznej, przeszedł wszystkie stopnie kariery uniwersyteckiej:

1971 – uzyskał tytuł doktora teologii za pracę „Ekumeniczne dążenia protestantyzmu polskiego od Traktatu Warszawskiego 1767-68 do II wojny światowej”

1976 – obronił habilitację „Ustalenie stanu prawnego dla Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego

27.10.1983 – mianowany profesorem nadzwyczajnym
wykładał homiletykę i katechetykę, przez pewien czas kierował katedrą Teologii Praktycznej

1984-1987 – pełnił funkcje prorektora ChAT

1987-1990 – rektor ChAT

1983 – członek  Naukowego Towarzystwa Teologicznego w RFN i kolegium wydawniczego ChAT

1984 – członek Instytutu Ekumenicznego KUL

30.09.1991 – przeszedł na emeryturę

14.09.1992 – zmarł w Essen,

Ważniejsze publikacje:

Ekumeniczne dążenia protestantyzmu polskiego od Traktatu Warszawskiego 1767-68 do II wojny światowej, Warszawa1972

Duszpasterstwo ewangelickie, Warszawa 1980

Teraz w młodych życia łatach, Warszawa 1986

G. Borgenstiern, W co wierzę? Mały katechizm dla dorosłych, przekł. J. Gryniakow Warszawa 1980

skrypty uniwersyteckie: Homiletyka, Katechetyka, Misja wewnętrzna

piątek, 28 października 2022

W kręgu myśli teologicznej ks. Ottona Krenza

     Wiemy, kim była cicha i bogobojna niewiasta z rodu Dawidowego, obdarzona łaską od Boga. Nie ma śladu w Ewangeliach o tym, że pokorna służebnica Pańska, Maria, pragnęła czci i chwały dla siebie, jako marki Chrystusa, że stanęła równorzędnie obok swego Syna, powołując się na swoje prawo matczyne. Przeciwnie: wszystko, co nam mówią Ewangelie o Marii świadczy o bolesnym zawodzie, jakiego doznała ona w swoich oczekiwaniach na wypełnienie się obietnic Bożych. Podobnie, jak wielu w Izraelu, Maria spodziewała się, ze zwiastowany przez anioła Syn jej zasiądzie na stolicy Dawidowej, jako król chwały. Ale nic, zgoła nic w działalności Syna nie zapowiedziało ziszczenia się Marzen matki. Już w świątyni jerozolimskiej słyszy Maria z ust swego dwunastoletniego Syna niezrozumiałe dla niej słowa o innym domu ojcowskim, z którym łączą Go ściślejsze więzy aniżeli z domem rodzicielskim. Syn uniezależnia się od matki i oddaje się pod wyższe kierownictwo.

„Strażnica Ewangeliczna” 1950, nr 24, s. 6

 

Wpływ jaki wywiera obchód święta rodzinnego na życie chrześcijanina, zależy od tego, czy zaprosiliśmy na naszą uroczystość także Jezusa. (...) Każde święto rodzinne zbliży nas do Jezusa, jako źródła czystej, świętej radości i coraz ściślej z Nim zespoli, jeżeli serdecznie prosić będziemy: „Przyjdź, Panie Jezu, bądź na Gościem, stałym i codziennym Gościem i Przyjacielem naszym. Raduj nas swoją obecnością nie tylko w chwilach opromienionych szczególną łaską Twoją, ale i wśród trudu i znoju życia codziennego. Wspieraj i wzmacniaj nas swoją cudowną mocą, gdy czujemy własną niemoc i niezaradność w codziennym wypełnianiu powinności swoich.  Witaj i pozdrawiaj nas w zaraniu każdego nowego dnia, byśmy uwierzyli, że bez Ciebie nic uczynić nie możemy Przebaczaj i pojednaj nas z Bogiem u schyłku każdego dnia, abyśmy zawsze gotowi byli stanąć przed obliczem Twym świętym i zdać rachunek z całego życia.

„Strażnica Ewangeliczna” 1949, nr 5, s. 2

 

 

Mianem roku kościelnego określamy ów szereg niedziel i świąt, które regularnie następują po sobie według ustalonego porządku i towarzyszą nam poprzez cały rok w życiu kościelnym. Nie jest to tylko inna rachuba czasu, odmienna od zwykłej, kalendarzowej rachuby. Rok kościelny to z dawna ustanowiony przez Kościół błogosławiony porządek, który rok w rok na nowo otwiera przed nami „szerokość i głębokość” biblijnego zwiastowania. Kościół rokrocznie odbywa pielgrzymkę po ziemi świętej Boskiego Objawienia. Rok kościelny to jakby rytm życia religijnego, którym poruszamy się poprzez zmienne koleje dziejów i naszego osobistego losu. Ponad pytaniami i problemami przemijającego czasu świeci nieprzemijająca wieczna Boska Prawda, którą co rok8u na nowo słyszymy i coraz lepiej poznajemy. Ponad czynami ludzkimi, dobrymi i złymi, które wypełniają roczniki dziejów, Bóg nam obwieszcza swoje wielki czyny, przez które temu światu daruje zbawienie.

„Strażnica Ewangeliczna” 1955, nr 1, s. 8

 

 

Istotą żywej wiary jest zawsze osobisty stosunek człowieka do Boga. Wierzę w Boga – to nie znaczy tylko: jestem przeświadczony, że Bóg jest. (…) Wiara – mówiąc językiem chrześcijańskim – nie jest naszym dziełem, lecz darem łaski Bożej. Niezależnie od tego, czy przeżycia wiary doznajemy nagle i niespodziewanie, w chwili przełomowej naszego życia, czy też życie religijne budzi i rozwija się w nas powoli, stopniowo, poczynając od najmłodszych lat życia w środowisku wierzącym – zawsze dzieje się to za pośrednictwem Jezusa Chrystusa, najwyższego objawienia Boga jako Ojca miłości.

„Strażnica Ewangeliczna” 1957, nr 23, s. 361

 

Szczytem wiary chrześcijańskiej jest wiara w zmartwychwstanie i życie wieczne. Podstawą tej wiary, całkowicie sprzecznej z naszym rozumem i doświadczeniem, jest zmartwychwstanie Jezusa. Dopiero w tej wierze znajdujemy odpowiedź i rozwiązanie, dręczącej nas zagadki, czy grób jest kresem ostatecznym życia i czy z chwilą śmierci człowiek znika bezpowrotnie. Dopiero ta wiara nadaje głęboki sens i ukazuje cel naszego bytowania i naszej pracy na ziemi. Sens i cel ten określił Jezus słowami: „Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości Jego” (Mt 6,33)

 „Strażnica Ewangeliczna” 1957, nr 23, s. 361

 

Opatrzność zespoliła tych dwóch wielkich mężów [Lutra i Melanchtona], którzy w swych dyspozycjach i usposobieniach duchowych byli bardzo różni, a jednak zmierzali do jednego wspólnego celu. Luter wciągnął Melanchtona do pracy reformatorskiej; bez niego Melanchton zostałby drugim Erazmem. Luter to tytan wiary, to predestynowany przez Boga niestrudzony bojownik o prawdę Ewangelii. Melanchton to gruntownie i wszechstronnie wykształcony, głęboko i jasno myślący, przezorny i umiarkowany nauczyciel Słowa Bożego; zarazem szermierz pokoju i budowniczy pomostów w duchu miłości Chrystusowej dla godzenia przeciwników.

„Strażnica Ewangeliczna” 1960, nr  8, s. 116